„MAŁE CNOTY” NATALIA GINZBURG
Włoska pisarka, Zwykła kobieta. Wojenną traumę przelała na kartki. Stała się jedną z najważniejszych postaci w świecie literatury na półwyspie apenińskim. Natalia Ginzburg. Jej Małe cnoty dziś do nas przemówią.
CODZIENNOŚĆ
Myślałam zawsze, że któregoś dnia jakiś znany poeta je odkryje I sprawi, że zostaną wydane, i będzie pisać o mnie długie artykuły.
Czy Natalia Ginzburg wiedziała, że jej marzenie stanie się rzeczywistością? Włoska pisarka, która. Przenikliwie prostym językiem dotyka materii życia. W zwykłych słowach wynikających z doświadczenia pisze o wszystkim, co bezpośrednio dotyka jej osoby. Trudna przeszłość naznaczyła teraźniejszość. Los wyznaczył ścieżkę. Wspomnienia wojenne, rodzinne dni, mąż, dzieci, codzienność. Autorka nic nie wymyśla. W swoich esejach porusza tematy, które doskonale zna, dzieli się z czytelnikiem swoimi obserwacjami oraz poglądami.
COŚ WIĘCEJ
Jednocześnie pisze o czymś ulotnym, niematerialnym. Dotyka milczenia, poczucia winy, próbuje określić Anglików, których definiuje przez melancholię. Gdzieś przez teksty przebija się dosłownie lub duchowo śmierć. Podąża jakby za nią i z nią. Ginzburg nadaje rytm swojej egzystencji.
DZIECI
Widzi dzieci, ma dzieci. To one stanowią istotę najważniejszą. Małe cnoty są nie tylko tytułem eseju i tytułem książki. Stanowią niejako rodzicielski niedosyt. Autorka zachęca do głębszej, szczerej, odważniejszej relacji z dzieckiem. Zaprasza do przekazywania mu wielkich cnót, takich, dzięki którym wyrośnie na dobrego i uczciwego człowieka.
ŻYCIE
Natalia Ginzburg nie miała łatwego życia. W domu rodzinnym, wychowywana przez żydowskiego ojca i katolicką matkę, z piątką rodzeństwa musiała dbać o siebie. Niepokój towarzyszył jej już od tych najmłodszych lat. Strach przed wybuchami ojca, trudna sytuacja Włoch, za chwilę wojna oraz pierwsze małżeństwo oraz śmierć małżonka za działalność antyfaszystowską. Czas radzenia sobie z własnymi dziećmi, wychowanie ich na porządnych ludzi, pomimo kłopotów i biedy. Drugie małżeństwo. Kolejne dzieci, ponownie śmierć męża. Przeprowadzki mające znaleźć jej miejsce na świecie.
PISARKA
Wojna odcisnęła na niej piętno. Ale te wszystkie straszne rzeczy obudziły w niej pisarkę. Przelewała na kartki papieru swoje doświadczenia. Powstawały: La strada che va in città (Droga, która prowadzi do miasta), É stato così, Tutti i nostri ieri (Nasze dni wczorajsze).
Staje się pisarką. To jej zawód – jak sama mówi. Zaczynają ją doceniać, widzieć, obdarowywać nagrodami. Za Lessico famigliare (Słownik rodzinny) otrzymuje nagrodę Premio Strega. Ostatnie jej książka to La città e la casa z roku1984.
Omawiana dziś przez nas książka Małe cnoty, która ukazała się w Wydawnictwie Filtry, jest jedną z trzech przetłumaczonych na język polski. Czujemy niedosyt. Czekamy na więcej…
Natalia Ginzburg zmarła w 1991 roku zostając jedną z najważniejszych pisarek włoskich XX wieku.
Za książkę Małe cnoty Natalii Ginzburg dziękujemy Wydawnictwu Filtry.
