NIEBIESKI DOM, CZERWONA KREW – FRIDA KAHLO
Kiedy myślimy o artystach zmarłych, patrzymy na nich przez pryzmat ich twórczości. Nie jako indywidualną postać zmagająca się z problemami świata, a raczej maszynę, której efektem końcowym były oglądane w muzeach eksponaty. Zapominamy czasem, że byli ludźmi. Podobnie, jak my cieszyli się, kochali, płakali. Zmagali się z codziennością…
FABUŁA
Niektóre książki przerywają klątwę odczłowieczonego artysty. Jedną z nich jest na pewno powieść Kucharka Fridy Florencii Etheves. Główną osią całej fabuły jest relacja kobiety o imieniu Nayeli oraz Fridy Kahlo. Co łączy obie panie? Malarka przedstawiona została czytelnikom już po tragicznym wypadku, który zdeterminował jej dalsze życie. Nayeli natomiast, która uciekła z rodzinnego domu, odnajduje się jako kucharka w słynnym Niebieskim Domu Kahlo.
To jedna płaszczyzna. Równolegle do historii dziejącej się w latach 40 – tych XX wieku, podążamy do roku 2018. Tam odnajdujemy wnuczkę Nayelli, która po śmierci babci zaczyna interesować się ukrytą stroną jej przeszłości, a przede wszystkim obrazem znalezionym w starej szafce.
Autorka odkrywa tajemnice, buduje postacie fikcyjne towarzyszące realnym. Dzięki takim zabiegom możemy bliżej poznać Fridę – bez maski, jaką nakłada na nią jej obecny status.
BARWY
Nasycone kolory prac meksykańskiej artystki oddają wrażenie wielowymiarowego i przede wszystkim ciągle dynamicznego charakteru. Prawda jest jednak taka, że Frida była bardzo związana ze swoim domem. Azyl, którego nie dało jej jakiekolwiek inne miejsce na ziemi. To tam tworzyła i kochała. Tam zmarła pozostawiając ogromną spuściznę swojej sztuki. Casa Azul służy dziś jako muzeum. Dzięki mężowi Fridy – Diego Rivierze, który przekazał Państwu ich wspólny dom, wędrować możemy dokładnie tak samo, jak oni. Nic się nie zmieniło…
Książka łączy teraźniejszość z przeszłością. Każdy z tych etapów jest przedstawiony w inny sposób. Odnoszę wrażenie, jakby pisały je dwie autorki. Co jest bardzo ciekawym zabiegiem, gdyż dodatkowo podkreśla dualizm tych historii. W porównaniu do brutalnej rzeczywistości XX wieku lata dwutysięczne wydają się być łagodniejsze, mniej emocjonalne. Jest jak yin i yang, konkretne cechy wyrównują się nawzajem. Konkretne sytuacje są przedstawione w sposób niezwykle obrazowy, bazując na kolorach, zapachach oraz smakach. Nie da się zaprzeczyć, że powieść ta daje nową perspektywę na życie malarki w sposób nieograniczający. Frida Kahlo była kobietą. Jej emocje, barwy, namiętności są do dnia dzisiejszego inspirują artystów. Ale chyba nie tylko ich?
Weronika Skrzecz
Dziękujemy za książki WYDAWNICTWU LETRA.
